Alles onder controle ? over botjes en boutjes….

Het is zover nog een paar dagen en dan gaan we echt vertrekken…

Tijd voor de laatste checks van mens en materiaal….Zitten alle botjes en boutjes nog op de juiste plaats ? is de uitrusting compleet (?) zullen we nu wel of niet een ander fototoestel kopen?  (omdat de oude kuren vertoond) zal ik de foto’s van onze telefoons halen zodat we meer ruimte hebben voor het vastleggen van nieuwe indrukken? Zullen we als we dat gedaan hebben een telefoon laten vallen zodat het scherm een soort matglas is geworden? Zullen we voor vertrek dan nog maar een nieuwe aanschaffen? Zullen we toch nog een nieuwe koersbroek aanschaffen?

Zullen we de leuke buitenplanten ter verzorging toch nog maar even naar Moeders brengen? Neem ik nu wel- of niet dat extra shirtje mee en hebben we de indeling van onze fietstassen wel handig gedaan…

Deze vertrekkende “wannebe“ pelgrims zitten dus een beetje met  hoofden- en tassen vol onzekerheden… maar begint les 1 van de Camino daar al niet mee ? : leren- en durven loslaten…

Check van de botjes : nog even een (gepland) bezoek aan de huisarts en (ongepland) bezoek aan de tandarts. (2x)

Check van de boutjes :   het aangename wordt met het nuttige verenigd door het lange hemelvaart weekend te combineren met een meerdaagse trainingsrit- en onderhoudsbeurt aan onze fietsen.

We gaan met de fiets op de trein naar Harderwijk en fietsen vandaar naar Dronten waar we een “vrienden op de fiets” adresje hebben gevonden. Zo zijn we vrijdag lekker dicht in de buurt van de fietsenmaker en kunnen we hopelijk vroeg op pad als hij zijn werk heeft kunnen doen.

De spanning van het naderende uur U is merkbaar… af en toe wordt er wat gemopperd over het al dan niet vlot in en uitstappen van de trein en bagage inpak zaken… het zal wel plankenkoorts zijn. Als we eenmaal langs het randmeer fietsen en de drukte van het overvolle Harderwijk achter ons ligt keert de ontspanning en het goede humeur weer terug.

Dat de aarde plat is als een pannenkoek is wel erg duidelijk als je zo in Flevoland fietst. Akkerbouw en windmolens domineren hier het beeld. Door de hitte en wind worden we zo’n beetje geföhnd terwijl mijn kapsel daar nauwelijks om vraagt…

We worden hartelijk en gastvrij ontvangen op ons logeeradres waar we een fijne kamer krijgen.

De gastvrouw komt van oorsprong uit onze omgeving (Oudenhoorn) dus is er vlot veel gespreksstof. We eten die avond op een terrasje in Dronten en besluiten zo om ons heen kijkend dat we in ieder geval hier nooit gaan wonen…

Lekker geslapen. We krijgen een heerlijk ontbijt voorgezet compleet met aardbeitjes en roerei…

Dan hop naar Jan Brinkman maar niet eerder dan dat onze gastvrouw ons op de foto heeft gezet..

We zijn precies op moment van openen bij de winkel. Na een kop koffie krijgen we twee leenfietsen mee zodat we naar het Wilhelminabos kunnen fietsen. Ik krijg een gifgroene mountainbike mee en Elly een gloednieuwe Santos met snaaraandrijving zo uit de verpakking.

Bij het gedenkteken gezocht naar een steentje om mee te nemen op onze tocht en straks bij het Cruz de Ferro neer te kunnen leggen.

Het is zonnig en warm en we zijn alleen, er is slechts geluid van vogels en ritselende bladeren van de bomen. Met de fiets aan de hand wandelen we door het bos naar plek waar de boom voor Monique is geplant. Als we bijna daar zijn komt uit het perceel 2015 een prachtige ree gewandeld… ze graast langs de perceelrand en aan de laaghangende takken van de bomen van het tegenoverliggende perceel… nu zou je daar allerlei zweverige conclusies aan willen verbinden maar laten we het erop houden dat we de gebeurtenis “ wonderlijk “ vonden.

Met steentjes fietsen we langs een andere route terug naar de fietsenmaker en na nog een half uurtje wachten kunnen we weer opstappen. We krijgen zelfs nog een telefoontje van Jan Brinkman –himself- die een paar dagen op vakantie is in Griekenland… hartelijke groeten over- en weer…

( hoezo klantvriendelijk ! :)

Voorzien van nieuwe achterbanden, remblokjes en ververste naafolie fietsen we Flevoland weer uit. We koersen in eerste instantie aan op Kootwijk maar gezien het tijdstip is dat even een brug te ver. We verleggen onze koers dan naar de natuurcamping in Drie een plaatsje midden op de Veluwe. Het is hartstikke druk en we zijn zo’n beetje de laatsten die zich aanmelden bij de  “internetpaal”. Beetje later aankomen en geen boodschappen kunnen doen heeft ook zo zijn voordelen… We eten lekker op het terras van “Het Boshuis” de vakantie lijkt al begonnen…

Volgende morgen vertrokken na ontbijt van eierkoeken. (…het heeft ook nadelen…) we dwarrelen een beetje via Garderen, Voorthuizen, de Glind , Scherpenzeel , Leersum , Wijk bij Duurstede en Culemborg naar Leerdam. Mensen wat is Nederland toch mooi…

We vinden de laatste vrije plek op “ kampeerbosje Leerdam “ een Idyllische natuurcamping op een verassende locatie (voor de liefhebbers; het is -dit jaar- te koop)

Het is niet alle dagen feest dus vanavond moest er worden gekookt op het campinggaz pitje…smaakte minstens zo goed. In de schemering worden door de campingeigenaren waxine lantaarntjes aangestoken als campingverlichting… een handeling waar ze zo’n 25 minuten mee bezig zijn…Even het gevoel dat we in het sprookjesbos van de Efteling zitten…

Vandaag 95 km op de teller.

Zondag…ontbijt aan de picknicktafel de tent drupt nog na van een paar flinke onweersbuien in de vroege ochtend. Dat is mooi want nu is ook meteen de waterdichtheid van het tentje getest

-check-  voorzichtig informeren campinggasten die ons gisteren zagen aankomen waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan een ritueel dat zich eigenlijk elke dag wel herhaald.

Dan weer op de kamelen we fietsen een stuk langs de Linge tot aan Arkel maar maken daar een foutje en komen ongewild in Hoogblokland terecht en maken de route nog langer door via Schelluinen te fietsen…even zoeken naar de veerstoep in boven-hardinxveld waar we nog even kunnen koffiedrinken met een broodje in afwachting van de veerpont naar Werkendam.

Dan van Werkendam door de Biesbosch naar het pontje naar kop van ’t land bij Dordrecht. Wat is het hier mooi geworden… na de pont komen we op vertrouwder terrein en via ’s Gravendeel komen we terug in het nationaal landschap de Hoeksche waard. We stoppen pas als we in de parel van de Hoeksche waard zijn aangeland….

In de tuin een koud biertje / wijntje in afwachting van het op temperatuur komen van de bbq …

Vandaag 75 km op de teller

Alles onder controle…